Wielu autorów wypowiada się na temat przydatności języka polskiego. Czasami wspominają o tym w sposób ogólny, jako o „korzyści z innego języka". Inni uważają opanowanie polskiego za pomocne w nauce kolejnych języków. „Czuję, że umiejętność mówienia i pisania po polsku jest cenną rzeczą w nauce mojej i kogokolwiek innego. Wszystkie łacińskie derywacje w językach, które poznałem, znajdowałem wcześniej w polskim. Dzięki tej umiejętności byłem w stanie wymówić wszystkie, przekręcane przez innych, dźwięki wymowy francuskiej". Kolejny autor pisze: „Umiejętność czytania po polsku jest bar­dzo pożyteczna, chociażby w czasie uczenia się innych języków. W pierwszej klasie szkoły średniej, gdy zaczynałem uczyć się nie­mieckiego, wielu Anglików i Australijczyków miało problemy z wymową. Ja natomiast miałem w tym wypadku niewiele kło­potów, co wynikało prawdopodobnie ze zdobytej wcześniej zna­jomości dwóch języków". Inni piszący podkreślali wagę znajomości polskiego przy opi­sywaniu prób porozumienia się z przyjaciółmi i krewnymi w Pol­sce, zwłaszcza w czasie odwiedzin. Jeden z autorów wskazuje z kolei na intelektualne korzyści pły­nące z dwujęzyczności: „Znajomość języka polskiego pomaga mi, gdyż wiem czym jest porozumiewanie się w innym języku niż angielski. Znam chłopców nie mogących wyobrazić sobie jak można to robić". Dwie opinie, przytaczane już wcześniej w odniesieniu do nabywania angielskich zdolności językowych, ujawniają uznanie autorów dla porządku i regularności polskiej wymowy i gramatyki, są więc silnie pozytywną oceną języka polskiego per se.