Postawy, oceny i działania związane z chęcią podtrzymania obecności języka polskiego przez polskich emigrantów mieszkających w Australii okazały się typowe dla pozostałej części młodzieży pochodzenia polskiego uczęszczającej do szkół australijskich, można by oczekiwać nieprzerwanego podtrzymywania obecności języka polskiego w tym kraju. Jednakże nawet autor pamiętnika widzi tę kwestię pesymistycznie stwierdza­jąc, iż jak dotychczas „nie wydaje mi się, by kultura polska po­zostawiła jakieś ślady na australijskim stylu życia. Jeżeli nawet co drugie dziecko w każdej z polskich rodzin będzie myślało i mó­wiło po polsku, to po upływie kilku pokoleń Polacy stanowić będą wyłącznie niewielki ułamek społeczeństwa". Jego końcowa refleksja jest jaskrawym potwierdzeniem przyjętego wcześniej stanowiska: „Osobiście chciałbym widzieć jak polska kultura trwa wśród potomków Polaków żyjących obecnie w Australii".