Australijska szkoła, bardziej niż jakakolwiek inna instytucja lub czynnik oddziałujący, przyczynia się do utrzymania dominacji języka angielskiego w życiu polsko-australijskich dzieci. Nie jest jednak w stanie wykorzenić ich pozytywnych postaw wobec oj­czystego języka. Pomimo to, tak długo jak polskie systemy języ­kowe pozostaną na poziomie postaw nie popartych przejawami aktywizacji, nieprawdopodobne wydaje się, by mogły one zostać przekazane następnemu pokoleniu w celu utrwalenia na austra­lijskim kontynencie polskiego zasobu językowego. Z drugiej zaś strony obecność postaw pozytywnych pozwala przypuszczać, że w zmienionych warunkach — takich jak małżeństwo z partnerem o wyższym stopniu etniczności bądź ideologiczny klimat akceptu­jący, a nawet popierający zróżnicowanie językowe społeczeństwa australijskiego — autorzy pamiętników będą w stanie częściej aktywizować, a nawet doskonalić swoje polskie systemy języ­kowe.