Większość pamiętników wymienia wysiłki ro­dziców zmierzające do podtrzymania charakterystycznych polskich tradycji życia rodzinnego. Jednakże reakcje dzieci na te wysiłki są bardzo różnorodne. Jedne głoszą potrzebę odrzucenia kolekty­wizmu, inne wprost przeciwnie, jeszcze inne nie przywiązują do utrzymania polskich tradycji rodzinnych w Australii specjalnej wagi. Niektórzy są krytyczni co do wzorów, w jakich ich wycho­wano, i w pewien sposób czują się urażeni zbyt małym stopniem dbałości o dalszy, życiowy dobrobyt. Krytyczne uwagi pojawiają się również wśród większości, która z dużą dozą aprobaty opisuje polskie wzory życia rodzinnego i chciałaby doświadczyć dalszej ich żywotności. Tak więc, powyższe rozważania wykazały spore i ważkie różnice kulturowe między codziennym życiem i pragnieniami rodzin polskich i brytyjskich, ale też i możliwości nowej syntezy, w której pewne aspekty obu dziedzictw kulturowych połączone zostaną w nową, rozwijającą się właśnie teraz, australijską tradycję.