Jeden ze starszych respondentów, obecnie nauczyciel mający wielu polskojęzycznych przyjaciół, przedstawił opinię ujawniającą sposób, dzięki któremu mógł wprowadzić swych anglo-australijskich znajomych w niektóre aspekty polskiej kultury: „Australijscy przyjaciele, których mamy, potrafią fantastycznie bawić się na polskich imprezach, na które ich zapraszamy. Może jest to manifestacja zewnętrzna, lecz tym niemniej podtrzymują chęć powtórnego w nich uczestnictwa". Interakcja ta stała się możliwa z powodu braku obaw autora wobec aktywizacji obu rodzajów wartości kulturowych: angło-australijskich i polskich. Podobną opinię przedstawia kolejna autorka:„W szkole średniej moją najlepszą przyjaciółką była Australij­ka, uczestnicząca również w działaniach polskiej społeczności. Mo­je koleżanki w klasie uwielbiały słuchać o bardzo dla nich egzo­tycznych, różnorodnych tradycjach podtrzymywanych w moim domu; mogę tu stwierdzić, że kiedy o tych rzeczach mówiłam, nie­które z dziewcząt zazdrościły mi sposobu życia, co czyniło mnie dumną z faktu bycia Polką".