Kilkoro autorów pamiętników, nie mających jeszcze współmałżonków, uznało ważność posiadania polskiego partnera w małżeństwie, jeśli oczywiście chce się utrzymywać kulturę polską jako żywą tradycję. Dwaj z chłopców oświadczyli: „Najlepiej byłoby gdybym poślubił dziewczynę z Polski, bo to ona byłaby bardziej polska. Mógłbym zawsze posługiwać się w domu polskim językiem",oraz „Chciałbym ożenić się z polską dziewczyną i wychować moje dzieci w polskim duchu".