U większości Polaków słowo „rodzina" przywołuje na myśl szeroki krąg powiązań, włącznie z dziadkami i kuzynami. Wewnątrz takiej zbiorowości, korzyści i odpowiedzial­ność są co prawda podzielone, lecz wspólnota odczuwana jest dzię­ki silnym więziom lojalności i przywiązania . Pamiętniki zawierają również wyraźnie sprecyzowany pogląd, że rodzinę anglosaską charakteryzuje ograniczenie bliskich więzi tylko do rodziców i nie­letnich dzieci. Również i to koresponduje z ustaleniami nauko­wymi, które dowodzą jak ogromny nacisk położony jest na auto­nomię jednostek (zwłaszcza dorastających dzieci) chociażby w Stanach Zjednoczonych, gdzie główne zasady etosu rodziny anglo--amerykańskiej opisać można jako „swobodę jednostki uwolnionej od »poniżającej zależności«, atomistyczny indywidualizm, nieogra­niczony wybór decyzji oraz bardziej indywidualne niż rodzinne dokonania". W rzeczywistości, według przytoczonego autora, nie istnieje druga taka dziedzina życia, w której konfrontacja pomię­dzy wartościami anglosaskimi i etnicznymi byłaby tak wyraźna jak w sferze ideologii rodziny. Wgląd w pamiętniki pozwala na wniosek, iż wzory życia rodzinnego ustalane są u Anglo-Australijczyków przez wartości indywidualne, a wśród Polaków przez wartości kolektywistyczne.