Duży odsetek autorów pamiętników należał w pewnym okresie do jednej lub kilku polskich organizacji, takich jak szkoły so­botnie, harcerstwo, grupy taneczne i śpiewacze bądź kluby pił­karskie. Społeczny skutek, jaki wywołuje przynależność do pol­skiej społeczności australijskiego miasta opisuje jeden z pamiętników. Według poglądów jego autora:„Wzajemne stosunki, a w końcu przyjaźń jest bardziej praw­dopodobna w obrębie polskiej społeczności, która, bez względu na geograficzne rozciągnięcie miasta, funkcjonuje prawie jak duża wioska. Każdy wydaje się znać, słyszeć, bądź przynajmniej widzieć kiedyś, prawie wszystkich innych. Plotki swobodnie krążą pomiędzy ludźmi, nawet nie znającymi się osobiście. Pewne starsze panie, nigdy wcześniej nie napotkane przeze mnie, przychodziły do mojej matki w czasie gdy pracowałem i zada­wały jej obraźliwe pytania, a także przekazywały to co usłyszały już wcześniej. Ludzie wciąż spotykają się ze sobą w czasie różno­rakiej sportowej, społecznej czy religijnej działalności, lecz tylko w wymiarze uczestnictwa bez najmniejszego ponadto interesu, by przekształcić te stosunki w przyjaźń. Stopień społecznych za­leżności w obrębie społeczności polskiej australijskich miast jest taki, że większość ludzi już poprzednio stykała się ze sobą". Inny z chłopców oznajmia:„zawsze czułem się swobodnie w polskiej społeczności, a kontakt z nią był więcej niż częsty regularnie uczęszczałem na polską mszę bądź inne polskie uroczystości, chodziłem do polskiej szko­ły i należałem do organizacji takich jak harcerstwo i zespół tańca".