Trwałość zachowywania polskich tradycji rodzinnych wyraźnie ukazuje pamiętnik:„Różnica między rodzinami moich australijskich przyjaciół a mo­ją wydaje się być całkiem spora. Ich rodzice, pomimo wyraźnej czułości, zdawali się nie wykazywać takiego zainteresowania dziećmi jak moi. Często nie wiedzieli gdzie są i co robią ich po­ciechy, zostawiając im więcej osobistej swobody niż ja jej wówczas posiadałem. Później, w okresie dorastania, różnice powiększyły się. Wkrótce dzieci australijskie uniezależniły się od rodziców. Na­wet jeśli zamieszkiwały wspólnie z nimi, podejmowały dorywcze zajęcia płacąc matkom za czynsz. Domy ich stawały się jedynie miejscami noclegowymi, a wychodząc i wchodząc często nie mó­wiły o tym rodzicom. Posiadane oszczędności były nierzadko wy­dawane bez radzenia się starszych.