Na przykładzie jednego z autorów pamiętnika widać, jak postawa odrzucająca wartości polskiej kultury zmienia się w sposób radykalny po za­ręczynach z dziewczyną urodzoną w Polsce, u której stopień etniczności był bardzo wysoki. Jego polszczyzna uległa znacznej poprawie, na powrót stał się członkiem uniwersyteckiego klubu i zaczął uczęszczać na polskie uroczystości i imprezy. Ku własne­mu zdziwieniu uznał np., że może dobrze się bawić ćwicząc polskie tańce, gdyż:„moja narzeczona objaśniła mi każdy z tańców i omawiała jego znaczenie. Uprzednio moja postawa wobec polskiego tańca była negatywna i prowadziła do odrzucenia tej części polskiej kultu­ry. Moja wiedza o kulturze polskiej nadal nie jest duża, znam trochę Polskę, jej historię, geografię, sztukę itd. Dawna sytuacja uległa poprawie dzięki mojej narzeczonej wprowadzającej mnie w polskie tradycje, zwyczaje, historię, folklor itd. Czynnikiem negatywnie kształtującym moją polską etniczność była szkoła australijska, która wraz z mym własnym zachowaniem jest od­powiedzialna za stopniową degenerację języka polskiego i wiedzy o kulturze. Z pojawieniem się narzeczonej poczułem, że cykl roz­poczyna się na nowo, a mój rodzimy język i kultura znów powra­cają. Czuję, że gdyby nie ona, większość mojego polskiego dzie­dzictwa językowego i kulturowego utraciłbym na zawsze".