Dzieci małżeństw polsko-anglo-australijskich wykazywały zupełnie pozytywne postawy wobec polskiej kultury, nie miały jed­nak żadnych możliwości, by rozwinąć coś więcej jak tylko szcząt­kowe elementy polskiego systemu osobowościowego. Wynika to w sposób oczywisty z następujących stwierdzeń piszącego:„Zauważyłem, że kiedy omawiamy chociażby osiągnięcia pol­skich sportowców lub zespołów, moje dzieci zawsze mówią: »Wygraliśmy«, a nie: »Wygrali«. Mają chęć uczyć się pewnych słów polskich, uczęszczać na polskie imprezy, podtrzymywać działalność miejscowego Polskiego Klubu Piłkarskiego (mój syn gra tam już od trzech lat) i w ogóle lubią łączyć się z dziećmi polskiego po­chodzenia".