Na podstawie zapisków cytowanej autorki trudno powiedzieć, jakie systemy kulturowe aktywizuje ona w codziennym życiu. Pamiętnik dostarcza stosunkowo niewielu faktów konkretnych na temat użycia języka i wzorów przyjaźni i uniemożliwia jakąś ści­słą rekonstrukcję jej językowych lub społecznych systemów. Ujaw­nia się w nim jednakże wiedza o polskiej historii i uznanie dla polskiego ducha, silniejsze niż w innych pamiętnikach. Co cie­kawsze, jej styl pisania po angielsku, bogaty w obrazowe porów­nania i kwieciste struktury zdaniowe wydaje się być pod znaczą­cym wpływem (choć prawdopodobnie nieuświadomionym) polskich konwencji literackich. Ona sama dziwi się jak wiele „prawdziwe­go polskiego ducha" zachowała. Po opisaniu utrzymywanych w jej rodzinie polskich tradycji bożonarodzeniowych wyraża następu­jącą opinię: „Istnieje jeszcze wiele innych zwyczajów, które mogłabym tu opisać, lecz najważniejszą, związaną z nimi ideą jest poczucie, że praktykując je w Australii, nawet w sztucznych realiach, od­najdujemy odpowiednie i rzeczywiste fakty z życia naszych ro­dziców. Moi rodzice włożyli tak wiele energii w wychowanie nas w ten sam sposób, iż ja również czuję się Polką. Może to, co jest we mnie, nie jest rzeczywistym polskim duchem, lecz trudno wy­razić jest, co mnie, bądź jakieś inne polskie dziecko, rzeczywiście przenika. Chciałabym mieć pewność, że jest to polska krew, gęsta i z niczym więcej nie zmieszana. Lecz zdaję sobie też sprawę, że to nieprawda (czy tego chcę czy nie), że jest również we mnie coś australijskiego. Wiem również, że tego co we mnie polskie nie będę mogła nigdy odrzucić. Poznałam nie tylko wartość przyna­leżności do grupy narodowej, ale również to, co Polacy uważają za rzecz najcenniejszą, o co (poprzez całą ich historię) tak nie­złomnie walczą: prawo do życia w wolności i wolność ludzi w nie­podległym kraju. Wciąż jednak walczą o wolność innych, przed­kładając ją nad własną. Ta bezinteresowność, uporczywa wiara i pełna nadziei istota polskości, nie może nigdy zostać stłumio­na". Autorkę tę sklasyfikowano jako dwu kulturowo niezdecydowa­ną, której identyfikacja dualistyczna charakteryzuje się przewagą polskości.