Jeden z autorów opisał późniejsze wzorów życia rodzin­nego, ustanowione po ślubie, a wynikłe z jego doświadczeń w trakcie dorastania w Australii:„Spostrzegłem, że prawie naturalne wydawało mi się zamiesz­kanie po ślubie wraz z rodzicami; korzyści płynące z tego stanu rzeczy łatwo byłoby tu wymienić: nie musielibyśmy zbyt wiele gotować, moglibyśmy swój czas poświęcić na studia, szybko zaoszczędzilibyśmy nie musząc wydawać pieniędzy na prowadzenie do­mu itd. Postawa taka nie była niczym zaskakującym dla mojej matki, która przez całe życie pomagała mi i pomysł, by dzieci po ślubie mieszkały wraz z nią i ojcem, uważała za najlepszy. Ja jed­nak nie uważam go już za idealny. Po spędzeniu dwudziestu siedmiu lat z rodzicami poczułem potrzebę ustanowienia własnej, niezależnej tożsamości, zakupiłem więc dom. Być może później, gdy będziemy mieć własne dzieci, założymy wspólne gospodar­stwo domowe z rodzicami, lecz na razie jeszcze nie. Potrzeba nie­zależności i prywatności jest bardzo silna. Zastanawiam się, czy anglosaska idea niezależności jednostki zastąpiła już we mnie, przynajmniej w pewnej mierze, kolektywistyczną postawę Euro­pejczyka.