Wielu autorów, omawiających zjawisko identyfikacji etnicznej, uważa je bardziej za cechę jednostki niż grup. Jednakże posta­wy indywidualne nie istnieją w próżni, muszą więc być rozpa­trywane jako znajdujące się w dynamicznej interakcji z kulturo­wymi wartościami grupy. W przypadku identyfikacji zajmujemy się procesami dotyczącymi jednostkowych postaw wobec wartości podstawowych poszczególnych grup społecznych, czy też, ina­czej mówiąc, badamy komponenty osobowościowego systemu ideologicznego danej osoby. Kulturowa identyfikacja etniczna jest zatem zjawiskiem do­świadczanym zarówno przez grupy, jak i przez jednostki. Wymiar grupowy jest w rzeczywistości potwierdzany przez poszczególnych członków grupy świadomych faktu, iż ich postawy podzielane są przez innych i stanowią łącznie odbicie grupowego systemu war­tości. Jak twierdzi Znaniecki: „wartości podstawowe są w podob­ny sposób przedstawiane przez wielu członków grupy, wywołują podobne postawy emocjonalne i wzbudzają podobne skłonności do działania. Świadomi tych podobieństw członkowie grupy doświadczają wspólnoty idei, uczuć i pragnień: »My wiemy, my czujemy, my chcemy«".