Wbrew faktowi założenia własnego gospodarstwa domowego, ciągle mamy jeszcze dużą skłonność, by dzielić się rzeczami nie będącymi wyraźnie indywidualną własnością. Według powszech­nej opinii większą korzyść młodym małżeństwom, które nie są z sobą jeszcze wystarczająco długo, przynosi gromadzenie dużej ilości dóbr. Rodzice, pod pretekstem umożliwienia nam szybszego oszczędzania pieniędzy, od początku nalegali, by większość posił­ków spożywać wraz z nimi. Mając dwie pary rodziców, żyjących niedaleko od nas, właściwie tylko dwa wieczory w tygodniu mo­gliśmy mieć dla siebie, by przygotować własny posiłek. I choć korzystaliśmy materialnie, z drugiej jednak strony — nie mając zbyt wiele czasu ani na własną naukę, ani na zrobienie czego­kolwiek innego — traciliśmy. Jeśli nie odwiedzaliśmy przez dłuż­szy czas którychś rodziców, zaczynali czuć się urażeni i dotknięci. Prócz posiłków dzieliliśmy z nimi i inne rzeczy, chociażby maszyn­ki do strzyżenia trawników czy narzędzia.